تبلیغات
خدمت به دانش آموزان دچار مشکلات یادگیری Learning Disability - آیا حتما باید پدر یا مادر شدن را تجربه کرد؟!!
 
خدمت به دانش آموزان دچار مشکلات یادگیری Learning Disability
کمک به دانش آموزان دچار مشکلات یادگیری و اطلاع رسانی به اولیا و معلمان
درباره وبلاگ


هدفم فقط و فقط خدمت به کودکان سرزمینم است. بخصوص دانش آموزان LD که مورد نامهربانیهای زیادی قرار می گیرند.
دست همه دوستان و بزرگواران خوبم را برای همکاری می فشارم.

مدیر وبلاگ : خلیل حسین پناهی
نظرسنجی
مطالب این وبلاگ تا چه حد برای شما مفید می باشد؟








 

نویسنده: آرام ابراهیمی

 

 

 

 

برای برخی افراد این ساده ترین سوأل جهان است. آنها همیشه خود را درنقش والدین دیده اند، زندگیشان همان طور پیش رفته است که آرزو داشته اند و حالا آماده عمل هستند.

برای برخی افراد این ساده ترین سوأل جهان است. آنها همیشه خود را درنقش والدین دیده اند، زندگیشان همان طور پیش رفته است که آرزو داشته اند و حالا آماده عمل هستند. عده ای دیگر از آدم ها هستند که سال ها همه جوانب این موضوع را سبک سنگین می کنند، یا احساس می کنند قبل از دست زدن به این کار خطیر، به تأمل بیشتری نیاز دارند. برخی هرگز به نتیجه نمیرسند. هرگاه در سوی این تصمیم سرگردان شدید، حتی اگر می دانید که تصمیم خود را عملی می کنید، بهتر است آگاهانه به تصمیم خود برای پدر یا مادر شدن فکر کنید.

اگر در تصمیم گیری برای بچه دار شدن مشکل دارید یا صرفاً در اینکه بتوانید این پروژه مادام العمر را آغاز کنید، با مشکل روبرو شده اید، امیدواریم که با مطالعه این بخش به تصمیم درست نزدیک ترشوید. آنچه مسلم است، این که هیچ کس ملزم به بچه دار شدن نیست. جمعیت جهان کم نیست که بخواهید به آن اضافه کنید و تصمیم به فرزنددارشدن کاملاً به خودتان امیدها و انتظاراتی که از زندگی تان دارید بستگی دارد.

عامل دشواری

تصمیم بزرگی است که نباید آن را دست کم گرفت. پدر یا مادر بودن واقعاً سرگرم کننده است و می تواند آنقدر لذت بخش باشد که تا بچه دار نشوید درک نخواهید کرد. و البته بچه داشتن مستلزم کار خستگی ناپذیر است، کاری بیشتر از آنچه بتوانید تصور کنید مگر آنکه خود آن را عملاً تجربه کرده باشید. بچه داشتن کار سختی است، چون که به میزان قابل توجهی وقت و انرژی شما را به خود صرف می کند در حالی که به ندرت می توانید استراحت کرده یا به تجدید قوا بپردازید؛ کار سختی است چون والدین تقریباً هیچ گاه زمان کافی، حمایت عاطفی، آموزش، یا آماده شدن برای انجام کاری که می خواهند انجام دهند، ندارند؛ وقتی کودکان تان بی وقفه شما را با درخواستهای خود تحت فشار می گذارند، نقش والدینی دشوار می شود چون مجبور می شوید احساسات خودتان را نادیده بگیرید. و این کاری است بس دشوار زیرا اگر اشتباهاتی مرتکب شوید، و خطاهایی از شما سر زند ، بر زندگی کسانی تاثیر خواهد گذاشت که بیشتر از هر چیزی دوستشان دارید، یعنی فرزندانتان.

داشتن فرزند تغییری عمده در زندگی محسوب می شود و از آنجا که همه جا مسئولیت عمده بزرگ کردن فرزندان به عهده زنان است، این تغییر به طور کلی زندگی زنان را بیشتر از زندگی مردان تحت تأثیر قرار می دهد. پاتی ویپفلر، بنیانگذار مؤسسه رهبری والدین در پالو آلتوی کالیفرنیا می گوید که از لحاظ اقتصادی فرزند پروری-کار مهم و حیاتی پرورش نسل آینده- نوعی سرگرمی تلقی می شود. "زنان از حقوق، حمایت یا قدردانی کافی بابت مشارکتشان در اجتماع و قبول مسئولیت والدی برخوردار نیستند" به طور کلی، امروزه مردان بیشتر از هر زمان دیگری به عنوان پدر در بزرگ کردن فرزندان مشارکت می کنند، اما کار روزانه خانه، درست کردن غذا، حمایت عاطفی، مراقبت از کودک، خرید و رسیدگی به جزئیات و مدیریت خانوار هنوز هم بر دوش زن خانه است (بدون مزد). این بدان معنا نیست که بچه دار شدن برای مردان تصمیمی آسان است. هم زن و هم مرد در جامعه مدرن با دشواری هایی در برقراری توازن میان کار و نقش والدی مواجه می شوند که در این میان زنان معمولاً بیشتر فرزندپروری را که به بهای شغلشان تمام می شود، انتخاب می کنند و مردان معمولاً کار را انتخاب می کنند که به نقش پدری آنها آسیب می رساند. الگوی کار شبانه روزی که مورد حمایت بیشتر ادارات و کارخانجات است، نیروی کار خود را از احساس مسؤلیت فرد در قبال خانواده تأمین می کند. ساعات کار طولانی احساس انزوای عاطفی را که اغلب مردان به نوعی با آن درگیرند، افزایش داده و بسیاری از آنها از اینکه نتوانستند آن پدری باشند که آرزویش را داشته اند، دچار یاس و نا امیدی شود.

 

یک ارزیابی واقع بینانه

با این همه تصویر رمانتیک که درباره بچه ها و نقش والدی در محیط پیرامون ما به چشم می خورد، به ندرت کسی بتواند قبل از آن که در حقیقت پدر یا مادر شده باشد تصوری واقع بینانه از چندوچون فرزندداشتن پیدا کند. اگر هیچ گاه مجبور نبوده اید یک گونی ۵ پاوندی آرد را به مدت یک هفته در دبیرستان حمل کنید، در آن صورت کتابِ رقص مادر: چگونه بچه ها شما را تغییر می دهند نوشته روانشناس هریت لرنرِ را بخوانید تا با نمونه ای از زندگی با مسئولیت فرزندان آشنا شوید، یا می توانید با مراقبت از نوزاد یک دوست یا یکی از اقوام تصویری واقعی از بچه داشتن به دست بیاورید. یا فرض کنید که تصمیم گرفته اید بچه دار شوید، آنگاه یک هفته را با این فکر که این رویداد بر احساس شما چه تاثیری خواهد گذاشت و تامل در تمام راه هایی که زندگی شما را دستخوش تغییر می کند بگذرانید؛ سپس فرض کنید که تصمیم گرفته اید بچه دار نشوید و یک هفته با این تصمیم زندگی کنید.

 

همه قرار نیست روزی نقش والدینی را بر عهده بگیرند.

شاید شما هیچ وقت بچه نخواسته اید؛ شاید برای خود آرزوهایی در سر دارید که مراقبت از فرزندان رسیدن به آنها را غیر ممکن بسازد. میندی تومی، نویسنده داستان و آشپز و معلم که کاملاً از تصمیمش مبنی بر بچه دارنشدن راضی و خرسند است می گوید "ما به طرز شگفت انگیزی موجودات خلاقی هستیم. اما خیلی از افراد نمی توانند پتانسیل خلاق یا معنوی خود را کشف کنند بدین دلیل که مطالبات خانواده بر سر راهشان قرار می گیرد. من احساس می کردم که خانواده مانعی برای من است، همانطور که برای بسیاری از مردم و به ویژه زنان چنین بوده است." و مسلماً نمونه هایی از افراد وجود دارند که پدر یا مادر شده اند و در نهایت از تصمیم خود پشیمان گشته اند. از طرف دیگر بعضی از افراد تعجب می کنند از اینکه می فهمند چقدر دلشان می خواسته پدر یا مادر شوند. سالی وب که اکنون مادر دو پسر کوچک است می گوید "من در دبیرستان برای فرار از نگهداری کودک، غذا سرو می کردم. اما متوجه شدم که واقعاً مادر شدن را دوست دارم."

اغلب مردم و به ویژه زنان طوری بزرگ شده اند که انتظار داشته باشند روزی پدر یا مادر شوند. دختران و زنان از عروسکهای نوزاد گرفته تا مادران بچه به بغل با تصاویر و انتظاراتی احاطه شده اند که والدین، همسالان، مذهب، تبلیغات و رسانه ها برای آنها ساخته اند. اما تصمیم گیری در خصوص اینکه مادر یا پدر شوید ربطی به مادر، پدر، دوستانتان یا حتی هر انتظاری که ممکن است با آن بزرگ شده باشید، ندارد. این زندگی شما است و فقط به خودتان ربط دارد.

 

آیا این آمادگی را دارید که بچه دار شوید؟

مجموعه سؤالات خود را با همسر خود مطرح کنید و خودتان خوب به آنها فکر کنید. در باره این سؤالات در دفترچه خاطرات روزانه خود بنویسید، آنها را نزد دکتر و یا مشاورتان ببرید. هر کاری که باعث شود به خوبی آنها را ارزیابی کنید، انجام دهید. اگر قرار است بچه دار شوید، سؤالات را به همسرتان نشان دهید. سپس ببینید آیا پاسخ های او خوشایند شما هست یا خیر؟

دیوید مان رهبری گروه های حمایت گر زنان و مردان را تحت عنوان "مادر شدن: آیا باید تجربه اش کنم؟" و "پدر شدن: آیا باید تجربه اش کنم؟" به عهده دارد که هدفش کمک به مردم است تا به تصمیم گیری در خصوص این موضوع مهم نزدیکتر شوند. دیوید مان می گوید "بخش اعظم کار ما این است که به مردم کمک کنیم به تردیدهای خود پی ببرند تا بتوانند به گام بعدی برای تصمیم گرفتن برسند. ما پی برده ایم که تردید و دو دولی می تواند نتیجه مسائل عاطفی باشد که فرد به طور کامل از آنها آگاه نیست، مسائلی همچون "اندوه لاینحل والدین پس ازتصمیمات عجولانه وبدون آگاهی"

آنها پیشنهاد می کنند که کار خود را با این پرسش آغاز کنید برای خود چه می خواهید؟ این سؤال کاری به وضعیت فعلی تان ندارد همچنین کاری به این ندارد که چگونه می خواهید به هدفتان برسید، مثلاً پیدا کردن همسر برای بچه دار شدن. اگر فکر می کنید دلتان بچه می خواهد، در این لحظه هیچ از خود نپرسید که چگونه به آن تحقق ببخشید،چه از طریق ازدواج، فرزند خواندگی یا هرچیز دیگری که می خواهد باشد.   تنها بر روی آرزوها و خواسته های شخصی خود تمرکز کنید.

 

 

 

 

 

 





نوع مطلب : روانشناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1396 04:03 ق.ظ
Its not my first time to pay a quick visit this website,
i am visiting this site dailly and take nice information from here daily.
دوشنبه 4 اردیبهشت 1396 01:39 ب.ظ
Fantastic goods from you, man. I have be aware your stuff previous to and you
are simply extremely great. I really like what you have
acquired here, really like what you're stating and the way in which wherein you are saying it.
You're making it enjoyable and you still take care of to stay
it sensible. I can not wait to learn far more from you. This is actually a great site.
چهارشنبه 30 فروردین 1396 09:35 ب.ظ
Helpful info. Lucky me I discovered your web site unintentionally,
and I'm stunned why this coincidence did not came about in advance!

I bookmarked it.
جمعه 3 شهریور 1391 12:51 ب.ظ
aram khan lotfan age zahmat nist ro matalebi ke ro gmail gozashtam barat vaght bezar va ela na man na to!!!!!montazeram yadet nare
جمعه 3 شهریور 1391 12:40 ب.ظ
جانا سخن اززبان ما می گویی.mer30
بخاطر مطالب آموزنده شماجناب ابراهیمی .دانشجوی علم وفن ارومیه منتظرمطالب تلنگری آتی شماهستیم لطفا فعال ترباشین که بچه هاتوقعشون زیاده
سه شنبه 3 آبان 1390 11:11 ب.ظ
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Flag Counter