تبلیغات
خدمت به دانش آموزان دچار مشکلات یادگیری Learning Disability - بچه ها را «بیخودى» نترسانید.
 
خدمت به دانش آموزان دچار مشکلات یادگیری Learning Disability
کمک به دانش آموزان دچار مشکلات یادگیری و اطلاع رسانی به اولیا و معلمان
درباره وبلاگ


هدفم فقط و فقط خدمت به کودکان سرزمینم است. بخصوص دانش آموزان LD که مورد نامهربانیهای زیادی قرار می گیرند.
دست همه دوستان و بزرگواران خوبم را برای همکاری می فشارم.

مدیر وبلاگ : خلیل حسین پناهی
نظرسنجی
مطالب این وبلاگ تا چه حد برای شما مفید می باشد؟








سه شنبه 17 خرداد 1390 :: نویسنده : خلیل حسین پناهی
ترس هیجانى است كه هنگام احساس خطر در شخص به وجود مى آید و او را به فرار از آن موقعیت ترس آور وامى دارد. فردى كه بشدت ترسیده باشد، از ارضاى نیازهایش باز مى ماند، تعادل روانى اش به هم مى خورد و نمى تواند از فرصت ها و توانایى هایش به طور مناسب استفاده كند. مقدار معینى از ترس نه تنها براى كودكان، بلكه براى بزرگسالان نیز شرط بقا و ادامه زندگى و حیات و دور داشتن انسان از حوادث و خطرهاست، اما در صورتى كه ترس از حد معینى تجاوز كند، فرد را از انجام امور روزمره بازمى دارد و باید به درمان آن اقدام شود.

ترس هیجانى است كه هنگام احساس خطر در شخص به وجود مى آید و او را به فرار از آن موقعیت ترس آور وامى دارد. فردى كه بشدت ترسیده باشد، از ارضاى نیازهایش باز مى ماند، تعادل روانى اش به هم مى خورد و نمى تواند از فرصت ها و توانایى هایش به طور مناسب استفاده كند. مقدار معینى از ترس نه تنها براى كودكان، بلكه براى بزرگسالان نیز شرط بقا و ادامه زندگى و حیات و دور داشتن انسان از حوادث و خطرهاست، اما در صورتى كه ترس از حد معینى تجاوز كند، فرد را از انجام امور روزمره بازمى دارد و باید به درمان آن اقدام شود.
ترس هاى نابجا بر خیال و توهم استوار است و آسیب هاى فراوانى بجا مى گذارد. ترس هاى طبیعى پایه و اساس عقلانى دارند و در صورت نبود آن، فرد در معرض خطر قرار مى گیرد. نخستین ترس در كودكان، صداهاى ناگهانى، بلند، فریاد تند و قوى و احساس افتادن از جاى بلند است. این انگیزه ها به تدریج برحسب مراحل رشد دگرگون مى شود. كودك در دوره طفولیت، از اشخاص بیگانه و جاهاى ناآشنا و احساس از دست دادن شخص معین، مثلاً مادر، مى ترسد. او در دوره نوجوانى و بلوغ به مفهوم مرگ پى مى برد و از آن مى ترسد. نوع و میزان ترس كودك از پدیده هاى مختلف، به عواملى چون سن، جنس، تجارب گذشته، میزان رشد ذهنى، ارزش هاى اجتماعى و فرهنگى كه كودك از والدین و همسالان خویش آموخته و بالاخره درجه امنیتى كه كودك از آن برخوردار است، بستگى دارد.میزان و شدت ترس در سه سالگى به اوج خود مى رسد. در سه سالگى ترس جنبه موقعیتى دارد. یعنى افراد، اشیا و حیوانات موجود در محیط و تاریكى، موارد ترس بچه را تشكیل مى دهند. تا سال هاى نوجوانى، ترس بیشتر جنبه تعمیمى دارد. یعنى كودك زمانى از چیزى ترسیده است و از آن به بعد آن را تعمیم مى دهد. این نوع ترس غالباً با اضطراب و نگرانى همراه است. گفته شده است ترس هایى كه بیش از دو سال دوام یابد، از نظر بالینى نیاز به توجه دارد.
* انواع ترس در كودكان
مطالعات نشان مى دهد كه كودكان دو تا شش سال به طور متوسط دچار چهار تا پنج نوع ترس مختلف هستند و به طور میانگین هر چهار و نیم روز یك بار واكنش هاى ناشى از ترس در آنان مشاهده مى شود. همچنین پژوهش هاى مختلف مشخص مى كند كه ترس در دختران بیشتر از پسران وجود دارد و نوع ترس دختران بیشتر از حیواناتى مانند مار، موش و سوسك است، در حالى كه پسران بیشتر از این كه مورد سرزنش و انتقاد دیگران واقع شوند، مى ترسند. همچنین میزان و شدت ترس در دختران بیشتر از پسران است. معمولاً با افزایش سن، میزان و شدت ترس ها كاهش مى یابد، اما بعضى از ترس ها در سنین خاصى تظاهر مى كند. با این حال، امكان دارد ترس هاى دوران كودكى پیامدهاى درازمدت داشته باشد. به نظر مى رسد با افزایش سن، به جاى از بین رفتن ترس، سبك ابراز آن تغییر مى كند.
* اثرات منفى ترس بر كودكان
ترس موجب بعضى رفتارهاى نامناسب مى شود، مانند: لكنت و گرفتگى زبان، ادرار غیرارادى، خواب پریشان و با حركات عصبى، حسودى و كمرویى.
* علل ترس در كودكان
۱- به طفل آموخته مى شود كه محتاط و بیمناك باشد. زیرا ناچاریم در موارد مختلف طفل را با ترس آشنا سازیم. براى مثال او باید از آتش یا از حركت اتومبیل ها بترسد. اما برخى از مادران اطفال را از اشیا یا اشخاصى كه نباید بترسند، بر حذر مى دارند. این مادران ممكن است به خاطر آسودگى خویش و انصراف بچه از خیره سرى او را از پلیس یا دكتر بترسانند یا مادرى ممكن است به طفل بگوید: باشد تا وقتى كه مدرسه بروى و ببینى كه اگر حرف بزرگتران را نشنوى، چه بلایى به سرت مى آورند. به این طریق است كه اطفال غالباً از مردم یا مكان هایى مى ترسند كه باید مورد محبت و علاقه آنان باشد و در حقیقت یك نوع ترس بیهوده به آنان تلقین مى شود.
۲- طفل بر اثر تجربیات خود با ترس آشنا مى شود. اگر طفل در موقعیت خاصى ترسیده یا صدمه دیده باشد، احتمالاً در آینده نیز از همان موقعیت و وضع دچار ترس و دلهره خواهد شد. اگر طفلى در حالى كه سوار اتومبیل بوده تصادف كرده باشد، ممكن است از سوار شدن مجدد به اتومبیل بترسد. اگر بخارى داغى دستش را سوزانده باشد، ممكن است دیگر نگذارد كه او را نزدیك بخارى ببرند.
۳- ترس طفل ممكن است در نتیجه تقلید از چیزى باشد. كودك كم سن براى اطفال بزرگتر و افراد بالغ اهمیتى زیاد قائل است و آنان را بسیار دانا و قوى تصور مى كند. بنابراین، اگر یكى از آنان از چیزى بترسد، كودك كم سن تر فكر مى كند كه آن چیز باید خیلى وحشتناك باشد و به ناچار او نیز دچار ترس مى شود. به این علت است كه افراد بالغ هرگز نباید حتى به عنوان شوخى خود را ترسان نشان دهند. ترس هاى بى شمارى وجود دارد كه به این روش آموخته مى شود. كودكان معمولاً از سگ، رعد و برق یا بیگانگان مى ترسند، زیرا پدر و مادرشان این ترس را به آنان تلقین كرده اند.
۴- گاهى ترس طفل به علت شرایط خاصى است كه در زمان معین براى او به وجود آمده است. براى مثال مى توان از ترسى كه به اطفال از دیدن اشخاص سفیدپوش عارض مى شود، یاد كرد، زیرا خاطره دردآور آمپولى كه به وسیله طبیب سفیدپوشى به او تزریق شده، این ترس را به وجود آورده است یا اگر طفل از رفتن به خیابان معینى مى ترسد، براى آن است كه در آنجا صدمه اى دیده است. این ترسى است كه بر اثر تجربه در طفل رشد یافته است، اما این ترس خود را به چیزى وابسته مى كند كه به هیچ عنوان علت اصلى ترس نیست. بسیارى از ترس هاى برطرف نشدنى و تغییرناپذیر اطفال به این ترتیب رشد مى كند و ادامه مى یابد.
۵- خیال و تصور طفل كم سن مستعد ترسیدن از اشیایى بخصوص است كه حركت یا تولید صدا مى كنند؛ زیرا طفل تصور مى كند كه آنها زنده اند و ممكن است او را اذیت كنند.
* پیشگیرى آسان تر است
پیشگیرى از ترس به مراتب آسان تر و عملى تر از درمان آن است، بنابراین تا حد ممكن با حذف علل از بروز ترس جلوگیرى كنید. همچنین براى درمان ترس باید علل آن شناخته شود و درمان، با توجه به علل بروز آن انجام گیرد. براى درمان ترس كودكان باید به والدین و اطرافیان كودك كمك شود، از طریق استدلال و عمل به كودك نشان داده شود كه ترس او بى مورد و بیجاست، به كودك جرأت و مهارت مبارزه با ترس آموخته شود و تا حد ممكن با موقعیت هاى ترس آور عملاً آشنا شود. از ترساندن كودكان از چیزهایى نظیر تاریكى، دیو و لولو به طور جدى خوددارى كنید. با كودكان با نهایت محبت و مهربانى رفتار و در زمینه افزایش اعتماد به نفس آنان به طور جدى اقدام كنید. باید از قدرت و نیروى محرك ترس آور كاسته و آن محرك را با یك محرك نشاط آور توأم كنید. از مشاهده فیلم هاى ترسناك و گوش دادن به داستان هاى ترس آور جلوگیرى كنید.
* نكاتى درباره ترس ها
* در كمك به كودكى كه سعى دارد بر ترس خود غلبه كند، شتاب زده عمل نكنید. اگر فشار وارده بیش از حد باشد، نه تنها ترس اولیه را حفظ مى كند، بلكه از جانب پدر و مادر هم كه او را بى محابا به كار خطرناك وادار مى كنند، ترس جدیدى به وجود مى آید.
* تحسین و تشویق در كمك به كودك براى غلبه بر ترس هایش، بسیار مؤثر است و باید مورد استفاده قرار گیرد. او باید بیاموزد كه شكست ها و عدم موفقیت ها را به عنوان حقیقت زندگى و بدون ناامیدى و یأس بپذیرد.
* یكى از آسان ترین شیوه هایى كه كودكان با استفاده از آن، نگرش ها و طرز فكرهاى خود را مى آموزند، تقلید از والدین یا بزرگسالان دیگر است. وقتى كودكى با ترس و هراس واكنش نشان مى دهد، در واقع درس هایى را كه از جامعه خود آموخته است، جواب مى دهد. والدین و معلمان باید تا آنجا كه مى توانند الگوى مناسبى براى كودكان باشند.
* غلبه بر ترس از شكست و به دست نیاوردن موفقیت، باید در مدارس بیشتر مورد توجه قرار گیرد. بحث و گفت وگو سر كلاس، سخنرانى هاى از پیش تهیه شده و بیان تجارب شخصى، در سركوب این تصور دانش آموزان كه شكست یا موفق نبودن یك مصیبت یا فاجعه است، نقش بسیار مهمى ایفا مى كند.
* درباره آن دسته از كودكانى كه از تمسخر و طرد شدن مى ترسند، این نكته بسیار مهم است كه مشاور، در همان ابتدا، افراد طردكننده را براى كودك زیر سؤال ببرد.
اگر شخص طردكننده براى كودك ارزش زیادى داشته باشد، او احساس پستى و حقارت مى كند، بنابراین مشاور باید این احترام بیش از حد را تضعیف كند.
* استدلال و منطق، اسلحه نیرومندى براى مقابله با تمامى ترس هاست، به شرط آن كه واضح و روشن و مطابق با سطح درك و فهم كودك باشد.
* براى آرام كردن كودكان مان هیچ وقت آنها را از موقعیت ها، اشخاص و حیوانات نترسانیم.
* با ایجاد امنیت خاطر در محیط خانواده، كودكان خود را آرامش دهیم، تا آنان از درون دچار اضطراب و ترس نشوند.
* با محبت كافى، نیاز به محبت آنها را ارضا كنیم و مدت طولانى از آنها دور نشویم.
* كودكان را از مشاهده، شنیدن و خواندن داستان هاى ترس آور منع كنیم.
* به هیچ وجه كودكان مان را نترسانیم.
* وقتى كودك از چیزى مى ترسد، با توضیح و استدلال كه آن چیز به او آسیبى نمى رساند، ترس او را برطرف كنیم.
* ترسو نباشیم یا اگر از موقعیت یا چیزى ترس داریم، پیش كودكان مان آشكار نكنیم.
* زمانى كه كودك خود را از بعضى چیزها بر حذر مى كنیم، طورى عمل كنیم كه آنها براى همیشه از آن ترس نداشته باشند.
* اگر كودك شما از چیزى ترسید، به هیچ وجه این موضوع را به استهزا نگیرید و به او نخندید.

منبع:اینترنت





نوع مطلب : روانشناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 1 اردیبهشت 1396 04:19 ق.ظ
you're in reality a just right webmaster. The web site loading pace is
amazing. It kind of feels that you are doing any unique trick.

Also, The contents are masterwork. you've done a fantastic process on this topic!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Flag Counter